Hieronder enkele eerste foto's van de pups in hun nieuwe huis. Het was een heftige tijd, vooral de laatste 4 weken. Het is een winternest en het weer was of te nat of te koud met een snijdende oostenwind. Ze konden dus niet lang naar buiten om te spelen en moesten hun energie binnen kwijt. Ook was er Oud en Nieuw precies in een voor de pups gevoelige periode. Dat betekende dat ze niet zonder toezicht naar buiten konden vanwege het zeer hard knallende vuurwerk dat al een week van te voren werd afgestoken. De pups speelden rustig, terwijl de ene na de andere "bom" afging. Voordeel was wel dat ik niet met een alarmpistool hoefde te oefenen. Ik heb ook volop van alle pups genoten, ze veel geknuffeld en getracht om ze zoveel mogelijk voor te bereiden op de wereld waarin ze zich stand moeten gaan houden met steun van hun baasje. 

Ik wil iedereen bedanken voor hun hulp en steun om dit nest mogelijk te maken. Mijn ouders, waar ik altijd een beroep op kan doen voor oppas of helpende hand. Mijn collega's die mijn werkzaamheden hebben overgenomen, zodat ik vakantie kon nemen. Mijn vrienden die met raad en daad ter zijde stonden en waar ik regelmatig even kon ontladen. De bezoekers die zijn geweest om de pups te socialiseren op mensen. De kinderen die de scherpe tandjes voor lief namen om te komen knuffelen. En verder iedereen die ik vergeten ben te noemen. 

Ik heb nu mijn Jaula, de zo door mij gewenste pup en de van Drentenpassielijn gaat waarschijnlijk (als de gezondheidsonderzoeken goed worden doorlopen) nog een generatie verder, als het me gegund is. 

Week 8

Deze week hadden de pups een druk programma. Ze hadden de puppytest en de dag er na de check en titer-test bij de dierenarts. Alles hebben ze goed doorstaan. De puppytest was weer erg leuk om te zien hoe ze individueel reageren op dezelfde situaties. Geen van de pups hoefde geënt te worden, omdat ze nog genoeg antistoffen van hun moeder hebben. Enten zou dus niet aanslaan. Het is heel belangrijk om te weten wanneer een enting aan kan slaan, omdat een pup anders, ondanks het enten alsnog niet beschermd is. Vandaar dat ik de pups en al mijn honden laat titeren. Omdat de puppytest niet thuis werd gedaan, moesten ze weer even in de auto en ook naar de dierenarts was een klein uur rijden. Allemaal geen probleem, geen misselijke pups. Dat vind ik heel fijn, niets zo vervelend als een wagenzieke hond. Op vrijdag is Sem vertrokken naar zijn gouden mandje, op zaterdag Lotte en Bart en op zondag Ffion. De eerste berichten zijn die van blije eigenaren, die genieten van hun pup. Hoewel natuurlijk het voor baasjes en pups wel allemaal even wennen is. Vooral het bijten met hele scherpe piranha tandjes is weer even wennen. Ik wens alle baasjes heel veel plezier van en met hun pup. 

Week 7

Inmiddels alweer de 7e week ingegaan. Deze week hebben ze voet op Drentse bodem gezet. We zijn naar één van de trainingsvelden geweest waar Jaula straks haar training krijgt, een klein uurtje rijden. Ook is Jaula met haar broers en zussen op bezoek geweest bij juf en hebben ze kennisgemaakt met lieve labrador Noa, het bruine maatje van juf. Ze zijn even het centrum in geweest en hebben daar even rond gekeken. En ze hebben inmiddels ook kennisgemaakt met hun vader Joris. Grappig om te zien hoe hun nieuwsgierigheid het wint van de terughoudendheid bij het zien van een vreemde hond. Nog een laatste enigszins drukke week met de puppytest en dierenartscheck en dan vliegen ze alweer uit. Ik zal ze gaan missen die kleine smurfjes. 

Week 6

Inmiddels alweer week 6 gehad. De pups doen het goed. We hebben de jaarwisseling goed doorstaan, hoewel het wel heel veel energie van mij heeft gekost omdat ik ze al dagen vóór oudjaar niet alleen buiten durfde te laten. Dus ze moesten hun energie het merendeel in huis kwijt en dat was lastig. Maar goed van het knallen (en het waren mega harde knallen) trokken ze zich niets aan. Ze leken het niet eens te horen en speelde gewoon tussen de dreunen door tikkertje. Er zijn al verschillende kinderen op bezoek geweest van klein tot groter en verschillende mensen. Ze zijn dan ook al erg mensgericht. En ook zijn ze al diverse keren met de auto geweest en hebben allerlei indrukken op kunnen doen. Ook zijn ze gechipt en zijn ze nu dus gekoppeld aan hun stamboomnummer. Als Bart, Sem, Ffion, Lotte en Jaula van Drentenpassie, zo gaan ze vanaf nu door het leven. Ze groeien goed. Bart weegt inmiddels 3750 gram. Sem weegt 3880. Ffion weegt 4130 gram. Lotte weegt 3480 gram en Jaula weegt 3970 gram. Er staan nog veel avonturen op het programma. Komende week wordt er weer eentje van ontdekken en leren. 

Week 5

Inmiddels zijn ze alweer 5 weken en beginnen we met het laten kennismaken met alles om hen heen. De eerste autoritjes zijn geweest. De eerste ritjes met de doggyride ook. Ze vinden het geweldig om de wereld te ontdekken en ik probeer ze zo goed mogelijk op deze wereld voor te bereiden en te begeleiden. De gewichten zijn voor de lichtste 2240 gram en de zwaarste 2700 gram. Ook hebben ze het eerste bezoek en de eerste ervaring met kinderen gehad. Ze vinden het allemaal prima. Ze hebben nu ook een halsbandje om, om aan te wennen en ook gaan ze af en toe mee naar buiten om aan het riempje te leren lopen. Er staan vele activiteiten op het programma en we proberen het allemaal te doorlopen. Daarover volgende week meer. Ondertussen krijgen ze mama flink op hun kop als ze maar denken aan der melkfabriek te willen. Het is voor Lana erg zwaar, omdat ze veel pijn heeft aan der tepels en de pups iedere keer toch weer proberen te drinken. Lana laat ze nog drinken, maar alleen op haar moment en niet eerder. Dat willen de pups nog niet echt snappen, dus ze krijgen een strenge opvoeding van mama. Aan de andere kant is ze echt een lieve moeder, die ook graag met de pups speelt. Dat doet ze dan als ze met 1 pup is, die ze kan overzien en niet het risico loopt toch door de anderen te worden overvallen. Dat vind ik wel sneu voor Lana dat ze zoveel pijn heeft aan der tepels, die vanaf de geboorte al kapot gezogen werden door de pups, zoals te zien op de laatste foto. Evengoed laat ze het toch iedere keer weer toe, op haar moment.

Week 4

Inmiddels zijn ze 4 weken oud en ze gaan geweldig. De gewichten zijn voor de lichtste 1600 gram en de zwaarste 1950 gram, nog steeds de beide teefjes. De rest zit er tussenin. Ze ontwikkelen zich super. Soms lijkt het of ze elkaar vermoorden, maar gelukkig hoort dat allemaal bij het socialisatieproces. Ook piept er soms eentje omdat zijn broer of zus hem/haar in een oor bijt. Ook zo'n ervaring hoort bij deze belangrijke periode. Ze zijn al even in de auto geweest om te verhuizen naar mijn huis. De eerste 3 weken verblijven de pups, Lana, Lisa en ik bij mijn ouders. Hierdoor is er oppas en kan ik de periode daarna vrij nemen en ze zo goed voorbereiden op de wereld en de basis leggen voor stabiele Drentjes, die erg mensgericht zijn en vol vertrouwen de wereld in stappen. Ook zijn ze al even 2 x een paar minuten buiten geweest. Dat is wel lastig met een winternest, want in het voorjaar en de zomer verblijven ze het merendeel van de tijd buiten. Nu is dat toch wat anders. Voordeel is wel dat ze in dit jaargetijde veel mee kunnen, omdat het niet warm is, bv in de auto of te bezoeken locatie (denk aan winkelcentrum/school/etc.). De riempjes zijn inmiddels weer opgezocht en de komende week gaan we eens voorzichtig beginnen met het socialiseren buiten en met de auto mee. Ook Lana is begonnen met ze van alles bij te brengen op het gebied van gedrag. Zo mooi om te zien hoe ze met een knuffel gaat spelen, maar de pups er niet bij mogen. Eerst is er gegrom en dan, als ze niet luisteren een reprimande. De pups snappen snel dat grommen betekent ophouden en vooral niet doorgaan. Ook wil Lana nu af en toe met ze spelen, ook zo leuk om te zien. Dat maakt het hebben van een nestje echt wel een genot, het kijken en observeren van hondengedrag, daar leer je zoveel van.   

Week 3

We zijn op weg naar de 4e week. De oogjes en oortjes zijn open. Ze kijken de wereld in en horen wat er in hun omgeving gebeurt. Ook worden ze nu bijgevoerd met vers vlees. Iets dat ze erg kunnen waarderen, hoewel ze er wel een kliederboel van maken. Tafelmanieren hebben ze niet, zoals op de foto te zien is. Het zijn nog steeds erg tevreden pups. Je hoort ze enkel als mama door de kist loopt om te kijken of er nog wat schoongemaakt moet worden. De lichtste weegt op 20 gram na een kilo en de zwaarste ruim 1350 gram, beide teefjes. De leeuw is een geweldige aankoop geweest, dat vinden de pups een heerlijk beest om tegenaan of bovenop te liggen. De eerste bezoeken zijn ook geweest, de socialisatie is begonnen. Ze kwispelen al als je ze lief toespreekt, zo leuk. Ze worden geknuffeld en op schoot genomen en lopen al in de kamer rond. Nageltjes zijn al diverse keren geknipt en gelukkig gaat het met mama ook beter. Bij mama hadden de pups de tepels kapot gezogen en melk geven deed en doet haar dus veel pijn, maar evengoed vervuld ze haar taak als moeder super en is erg zorgzaam. Kortom we kunnen, terugkijkend op week 3 stellen dat het super gaat.

Week 2

De 2e week is ingegaan en de oogjes zijn open. Hoewel ze nog niet veel zien, gaan ze nu toch een nieuwe fase in. Ze ontdekken elkaar, likken aan elkaars poten, proberen aan elkaars neuzen te sabbelen en sommige maken al geluid dat lijkt op blaffen. Ze doen het erg goed en je hoort ze eigenlijk niet. We knuffelen wat af en het is zo leuk om dan de neusjes te horen snuiven. Ze hebben een grote vriend gekregen (knuffel) en dat vinden ze heerlijk. Ze liggen erop, er onder en er heerlijk tegenaan samen met mama. Ook met mama gaat het goed, hoewel ze wel last heeft van een melkklierontsteking en een ontstoken oog, zorgt ze vol overgave voor de pups. Ze geniet volop van het moederschap. 

Lana's vijfling, eerst de 3 dames en daarna de 2 heren. 

Geboorte

Op 17 november geboren, 2 reutjes en 3 teefjes. Nadat om 6.30 uur de vliezen braken, werd de eerste pup om 7.25 uur geboren. Dat was een teefje van 308 gram. Om 9.12 uur volgde een reutje van 328 gram. Om 9.26 uur weer een teefje van 374 gram. Daarna om 9.45 uur nog een teefje van 310 gram en tenslotte om 11.25 uur een reutje van 314 gram. Twee pupjes hadden het een beetje moeilijk vanwege het binnen krijgen van vruchtwater, maar na goed wrijven, schudden en mond op snuit beademing was al snel gegil te horen. Inmiddels zijn ze 2 dagen oud en doen het super goed. Ik ben super trots op Lana hoe ze het moederschap op zich neemt, alsof ze nooit anders heeft gedaan. 
© Copyright 2019 - https://vandrentenpassie.nl